Publiczna Przestrzeń dla Sztuki

 

Aktualności

Harmonogram wydarzeń

8 stycznia 2010, odbył się wernisaż prac Julii Curyło

 

 

 

 

· 5 lipca 2010— termin nadsyłania prac na VII edycję konkursu,

· 26 marca 2010—prezentacja nowej pracy,

· 22 stycznia 2010—oświadczenia Rady Programowej w sprawie pracy Julii Curyło,

· 20 stycznia 2010—nadzwyczajne zebranie Rady Programowej,

· 8 stycznia 2010—wernisaż prac Julii Curyło, laureatki VI edycji konkursu A19,

 

O projekcie „Baranki Boże”

 

Nie dostrzegam niczego wulgarnego ani obraźliwego w przedstawionym przeze mnie projekcie muralu dla metra Marymont.

1. W pozostałych moich obrazach z pracy dyplomowej, skądinąd uhonorowanej wyróżnieniem rektora ASP, często podejmuję tematykę współgrania kultury wysokiej i popkultury, spraw tak istotnych dla egzystencji jak wiara, ale też estetyka kiczu. Stąd często pojawiają się na nich dmuchane dziecięce baloniki, kury, delfiny, żaby.

2. Rzeczone owieczki - istotnie zaczerpnięte z arsenału sklepów erotycznych – kupowane są często przez młodych ludzi jako zabawne prezenty, gadżety, z których kpią. Skojarzenie niewinnej, dziecięcej owieczki z obiektem erotycznym samo w sobie wydało mi się przesycone gigantyczną dawką absurdu, pure nonsensu i dwuznaczności, więc postanowiłam wykorzystać to w swej pracy. Dla ogromnej większości odbiorców owieczki pozostają jednak wyłącznie dziecięcymi zabawkami. O ich specyficznym pochodzeniu wiedzą wyłącznie stali bywalcy seks shopów, ci jednak nie mogą czuć się tym w żaden sposób dotknięci.

3. Tytuł „Baranki Boże” nawiązuje do specyfiki „biznesu dewocyjnego”, masowej produkcji kiczowatych dewocjonaliów, często niewiele mających wspólnego z istotą religii. Jak każde dzieło sztuki obraz mój ma kilka warstw w swym przesłaniu, dotyka tematyki popkultury i kiczu, z którym podejmuję grę. W żaden sposób nie potrafię jednak dostrzec w nim asocjacji z wiarą jako taką, Mógłby on obrażać uczucia religijne wyłącznie wyznawców kultu Pałacu Kultury tudzież dmuchanej owieczki. Skądinąd zarzut obrażania czyichkolwiek uczuć religijnych, jako osoba wierząca i absolwentka liceum katolickiego, uznałabym za szczególnie niesprawiedliwy i krzywdzący.

4. Wszystkich szczególnie zainteresowanych interpretacją moich prac zachęcam do lektury mojej pracy dyplomowej obronionej w 2009 roku z wyróżnieniem na warszawskiej ASP i tam dostępnej.

 

Julia Curyło, styczeń 2010

Julia Curyło urodziła  się w 1986 roku  w Warszawie.

W 2009r ukończyła wydział malarstwa warszawskiej ASP, gdzie studiowała pod kierunkiem profesora Leona Tarasewicza, który był promotorem jej pracy dyplomowej.

Obraz „Baranki Boże” wchodził w skład dyplomu, który został uhonorowany wyróżnieniem rektorskim.

Aneks do dyplomu powstał w pracowni sztuki w przestrzeni publicznej, pod kierunkiem prof. Mirosława Duchowskiego.

„Celowo maluję niemodnie, nie podążając za przyjętymi schematami, popularnymi, środowiskowymi normami. Interesuje mnie łączenie i wzajemne oddziaływanie tego co wzniosłe z tym co przyziemnie, gram elementami kultury wysokiej i popkultury. Ciekawi mnie zarówno świat masowej wyobraźni jak i religii. Lubię, gdy obraz ma w sobie żart, dwuznaczność, czasem alegorię. I choć samo malarstwo traktuję poważnie, to moimi pracami często puszczam do widza oko.”

„ Maluję dwuznaczności, absurdy, które pokazuję dwoistość i dulicowość ludzkiej natury stąd też często obrazy  są  skrajne różnie interpretowane.

Zazwyczaj są satryryczne, nie należy ich brać dosłownie, a zachować pewną dozę dystansu“

Wystawy:

* styczeń 2009 ASP Warszawa - wystawa indywidualna malarstwa (na zaproszenie prof. Leona Tarasewicza)

* wrzesień 2009 Skwer Hoovera, Warszawa – „Tulipany – sztuka w przestrzeni publicznej”

* październik 2009 galeria Skwer – „Dyplom 2009”

* listopad 2009 Reduta Banku Polskiego - wystawa zbiorowa „Error art”, instalacja „Kury-malarze polscy”

*grudzień 2009- Freies Museum w Berlinie